Γιατί η ευαλωτότητα είναι επίσης ανδρική δύναμη



Ποιος είπε ότι το να είσαι ευάλωτος είναι σημάδι αδυναμίας; Για πολύ καιρό, η αρρενωπότητα συνδεόταν με τη σκληρότητα, τον έλεγχο και την υποχρέωση να αντέχει κανείς τα πάντα σιωπηλά. Ωστόσο, το να αναγνωρίζεις ένα συναίσθημα και να ζητάς βοήθεια απαιτεί πολύ περισσότερο θάρρος από το να κρύβεις όσα συμβαίνουν.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Αυτοφροντίδας, που γιορτάζεται στις 24 Ιουλίου, η Dove Men+Care προτείνει να επανεξετάσουμε αυτές τις ιδέες. Η φροντίδα του εαυτού δεν είναι πολυτέλεια ούτε μια πρακτική που προορίζεται για τις γυναίκες. Είναι μια ανθρώπινη ανάγκη που περιλαμβάνει το σώμα, το μυαλό, τις σχέσεις και την ξεκούραση.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε η Dove Men, τα αγόρια αρχίζουν να νιώθουν το βάρος των έμφυλων στερεοτύπων γύρω στα 10 τους χρόνια. Στα 14, σχεδόν τα μισά θα απέφευγαν να αναζητήσουν συναισθηματική υποστήριξη. Αυτό δείχνει ότι φράσεις που μοιάζουν αθώες, όπως «οι άντρες δεν κλαίνε» ή «πρέπει να είσαι δυνατός», μπορούν να τους μάθουν να κρύβουν όσα νιώθουν.

Τα καλά νέα είναι ότι αυτή η αφήγηση μπορεί να αλλάξει. Όλα αρχίζουν όταν ένας ενήλικας ακούει χωρίς να κοροϊδεύει, επιτρέπει το κλάμα ή παραδέχεται φυσικά: «σήμερα δεν νιώθω καλά». Το να δείχνεις την ανθρώπινη πλευρά σου διδάσκει επίσης δύναμη.

Πώς τα ανδρικά στερεότυπα επηρεάζουν τη συναισθηματική ευεξία



Η ίδια έρευνα επισημαίνει ότι το 59 % των ανδρών νιώθει πίεση να δείχνει δυνατός, παρόλο που πολλές φορές αυτή η εικόνα είναι απλώς μια πρόσοψη. Επιπλέον, σχεδόν οι μισοί θεωρούν ότι η αυτοφροντίδα δεν είναι «ανδρική». Όμως ποιος αποφάσισε ότι η ξεκούραση, η συζήτηση για τα συναισθήματα ή η φροντίδα της υγείας μειώνουν την αρρενωπότητα;

Αυτή η πίεση μπορεί να εμφανίζεται με καθημερινούς τρόπους: να σωπαίνεις για μια ανησυχία ώστε να μη φανείς αδύναμος, να αγνοείς την εξάντληση, να αποφεύγεις μια επαγγελματική συμβουλή ή να αντιδράς με θυμό ενώ στην πραγματικότητα νιώθεις φόβο, λύπη ή απογοήτευση.

Το πρόβλημα δεν επηρεάζει μόνο εκείνον που καταπιέζει τα συναισθήματά του. Μπορεί επίσης να έχει αντίκτυπο στον/στη σύντροφο, στα παιδιά, στις φιλίες και στο εργασιακό περιβάλλον. Όταν λείπουν οι λέξεις για να εκφραστεί ο πόνος, μπορεί να μετατραπεί σε απομόνωση, ευερεθιστότητα ή συναισθηματική απόσταση.

Το άνοιγμα του διαλόγου είναι θεμελιώδες. Μπορείς να ξεκινήσεις με μια απλή ερώτηση: «Πώς είμαι πραγματικά;». Έπειτα, προσπάθησε να απαντήσεις χωρίς να υποτιμάς όσα νιώθεις. Αν παρατηρείς ότι δυσκολεύεσαι να τα εκφράσεις με λόγια, η θεραπευτική γραφή για την οργάνωση των συναισθημάτων μπορεί να σου προσφέρει ένα σημείο εκκίνησης.

Νέες αρρενωπότητες και συνήθειες αυτοφροντίδας



Οι νέες αρρενωπότητες εμφανίζονται ως εναλλακτική στα άκαμπτα πρότυπα του παρελθόντος. Δεν επιδιώκουν να επιβάλουν έναν και μοναδικό τρόπο να είναι κανείς άντρας. Προτείνουν να βιώνει κανείς την ταυτότητά του με περισσότερη ελευθερία, συναισθηματική υπευθυνότητα και σεβασμό, χωρίς να χρειάζεται να αποδεικνύει τη σκληρότητά του κάθε στιγμή.

Ένας άντρας που φροντίζει τον εαυτό του και επιτρέπει στον εαυτό του να νιώθει μπορεί να είναι πιο διαθέσιμος για να γίνει ένας παρών πατέρας, ένας ειλικρινής φίλος ή ένας σύντροφος που ξέρει να ακούει. Η αυτοφροντίδα δεν περιορίζεται σε μια ρουτίνα περιποίησης. Σημαίνει επίσης φροντίδα για τη σωματική, συναισθηματική και ψυχική υγεία.

Μπορεί να μεταφραστεί σε πολύ συγκεκριμένες πράξεις:


  • Να κοιμάσαι και να ξεκουράζεσαι προτού φτάσεις στην εξάντληση.

  • Να μιλάς με κάποιον που εμπιστεύεσαι όταν μια κατάσταση σε βαραίνει υπερβολικά.

  • Να θέτεις όρια χωρίς να καταφεύγεις στην επιθετικότητα.

  • Να ασκείσαι για την ευεξία σου και όχι μόνο για την εμφάνιση.

  • Να αναζητάς επαγγελματική υποστήριξη όταν η δυσφορία επιμένει ή παρεμβαίνει στην καθημερινή ζωή.



Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τα πάντα μονομιάς. Μπορείς να αρχίσεις αναγνωρίζοντας ένα συναίσθημα την ημέρα ή αφιερώνοντας λίγα λεπτά σε κάτι που σε ηρεμεί. Αν δυσκολεύεσαι να σταματήσεις επειδή νιώθεις ότι πρέπει να είσαι πάντα παραγωγικός, μπορεί επίσης να σε βοηθήσει να διαβάσεις γιατί το να είσαι διαρκώς απασχολημένος βλάπτει την ευεξία.

Πώς να μεγαλώνουμε παιδιά και εφήβους χωρίς να καταπιέζουμε τα συναισθήματά τους



Η υιοθέτηση μιας πιο συνειδητής αρρενωπότητας μεταμορφώνει και την ανατροφή των παιδιών. Φαντάσου έναν πατέρα που διδάσκει τον γιο του να υπερασπίζεται τον εαυτό του, αλλά και να ζητά συγγνώμη· να είναι επίμονος, αλλά χωρίς να ντρέπεται να κλάψει· να φροντίζει τους άλλους, χωρίς να ξεχνά τον εαυτό του.

Τα παιδιά μαθαίνουν πολύ περισσότερα από όσα παρατηρούν παρά από όσα ακούνε στα λόγια. Όταν βλέπουν έναν άντρα να εκφράζει τρυφερότητα, να αναγνωρίζει ένα λάθος ή να ζητά βοήθεια, κατανοούν ότι τα συναισθήματα δεν απειλούν την ταυτότητά τους.

Αντί να πεις «μην κλαις», μπορείς να ρωτήσεις: «τι συνέβη;» ή «θέλεις να μιλήσουμε;». Αυτή η μικρή αλλαγή προσφέρει στήριξη και βοηθά στην ανάπτυξη ενός συναισθηματικού λεξιλογίου που θα είναι χρήσιμο σε όλη τη ζωή.

Πώς να αρχίσεις να αμφισβητείς τους παραδοσιακούς κανόνες



Η πρόταση της Dove Men+Care μάς καλεί να αμφισβητήσουμε τις επιταγές που υποχρεώνουν τους άντρες να σιωπούν. Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτοφροντίδας μπορεί να λειτουργήσει ως υπενθύμιση, όμως αυτή η συζήτηση χρειάζεται να συνεχίζεται όλο τον χρόνο.

Αναρωτήσου πόσες φορές έβαλες στην άκρη την ευεξία σου για να ανταποκριθείς στις προσδοκίες των άλλων. Ίσως είπες ότι όλα ήταν καλά για να μην ανησυχήσει κανείς. Ίσως ανέβαλες την ξεκούραση ή απέφυγες να ζητήσεις στήριξη από φόβο μήπως σε κρίνουν. Το να παρατηρείς αυτά τα μοτίβα χωρίς να τιμωρείς τον εαυτό σου είναι ήδη ένα βήμα μπροστά.

Μπορείς να επιλέξεις σήμερα μια μικρή πράξη: να τηλεφωνήσεις σε έναν φίλο, να εκφράσεις μια ανησυχία, να προγραμματίσεις μια εκκρεμή επίσκεψη σε ειδικό ή να πεις ότι χρειάζεσαι ξεκούραση. Το να φροντίζεις τον εαυτό σου δεν σε κάνει λιγότερο δυνατό· σου επιτρέπει να χρησιμοποιείς τη δύναμή σου με πιο υγιή τρόπο.

Το να αφήσουμε πίσω τον μύθο του άτρωτου άντρα ωφελεί όλους. Βελτιώνει την επικοινωνία, φέρνει τις οικογένειες πιο κοντά και δημιουργεί πιο ειλικρινείς δεσμούς. Δεν χρειάζεται να γίνεις κάποιος άλλος. Απλώς χρειάζεται να δώσεις στον εαυτό σου την άδεια να είσαι άνθρωπος, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Η αλλαγή μπορεί να αρχίσει με μια τόσο απλή φράση όπως: «χρειάζομαι να μιλήσω».