Σε στιγμές αβεβαιότητας, πόνου ή δυσκολιών, είναι φυσικό να αναζητούμε τη στήριξη και τις συμβουλές των ανθρώπων γύρω μας.



Οι φίλοι και η οικογένεια μπορούν να αποτελέσουν ένα ασφαλές καταφύγιο εμπιστοσύνης. Μερικές φορές δεν έχουν την ακριβή απάντηση, όμως η παρουσία τους, μια ειλικρινής συζήτηση ή μια αγκαλιά μπορούν να ελαφρύνουν σημαντικά το βάρος που κουβαλάς.



Ωστόσο, δεν είναι πάντα εύκολο να ανοιχτείς. Ίσως φοβάσαι ότι θα σε κρίνουν, ότι θα υποτιμήσουν όσα νιώθεις, ότι θα ανησυχήσουν υπερβολικά ή ότι θα πιστέψουν πως είσαι βάρος. Μπορεί επίσης να έχεις συνηθίσει τόσο πολύ να λύνεις τα πάντα μόνος σου, ώστε να μη γνωρίζεις καν από πού να αρχίσεις.



Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτό, θέλω να γνωρίζεις κάτι σημαντικό: δεν είσαι αδύναμος επειδή χρειάζεσαι υποστήριξη. Όλοι περνάμε φάσεις στις οποίες ένα καλοπροαίρετο βλέμμα, μια διαφορετική άποψη ή κάποιος που απλώς ακούει μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.



Το να μάθεις να ζητάς βοήθεια δεν σημαίνει ότι χάνεις την αυτονομία σου. Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις τα όριά σου και δίνεις στον εαυτό σου την ευκαιρία να μην είναι μόνος, ενώ βρίσκει τον δικό του δρόμο. Αυτοί οι πέντε τρόποι μπορούν να σε βοηθήσουν να πλησιάσεις τους φίλους και την οικογένειά σου με περισσότερη ασφάλεια.



Πώς να ξεπεράσεις τον φόβο να ζητήσεις βοήθεια από φίλους και οικογένεια



Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από δεσμούς. Όταν εμφανίζεται ένα πρόβλημα, μια επίμονη ανησυχία ή μια δύσκολη απόφαση, είναι λογικό να θέλεις να το μοιραστείς. Όμως, ανάμεσα στο να νιώθεις αυτή την ανάγκη και στο να βρεις το θάρρος να μιλήσεις, μπορεί να ανοίξει μια τεράστια απόσταση.



Δεν χρειάζεται να πεις ολόκληρη την ιστορία σου μονομιάς ούτε να εκτεθείς περισσότερο απ’ όσο επιθυμείς. Μπορείς να ξεκινήσεις σταδιακά. Το σημαντικό είναι να επιλέξεις σωστά, να είσαι ξεκάθαρος και να σέβεσαι τον δικό σου ρυθμό.




  1. Πρώτα, αναγνώρισε τι νιώθεις. Πριν τηλεφωνήσεις ή στείλεις ένα μήνυμα, κάνε μια μικρή παύση. Ρώτησε τον εαυτό σου: είμαι λυπημένος, εξαντλημένος, μπερδεμένος, θυμωμένος, φοβισμένος; Το να δώσεις όνομα σε αυτό που σου συμβαίνει βάζει λίγη τάξη στο εσωτερικό χάος. Δεν χρειάζεται να το εξηγήσεις τέλεια. Αρκεί κάτι απλό, όπως: «Περνάω μερικές δύσκολες μέρες και μου είναι δύσκολο να το διαχειριστώ μόνος μου». Το να αναγνωρίζεις την ευαλωτότητά σου δεν μειώνει τη δύναμή σου· σου επιτρέπει να φροντίζεις καλύτερα τον εαυτό σου.

  2. Διάλεξε ένα ασφαλές πρόσωπο, όχι απλώς το πιο κοντινό σου. Δεν ξέρουν όλοι να ακούν, ακόμη κι αν σε αγαπούν. Αναζήτησε κάποιον που στο παρελθόν υπήρξε διακριτικός, συμπονετικός και σεβαστικός απέναντί σου. Μπορεί να είναι ένας αδελφός, μια φίλη, ένας ξάδελφος, ο σύντροφός σου ή ακόμη και ένας έμπιστος συνάδελφος. Σκέψου ποιος συνήθως σε ρωτά πώς είσαι πραγματικά, ποιος αποφεύγει να κοροϊδεύει τα συναισθήματά σου και ποιος δεν μετατρέπει όσα του λες σε θέμα συζήτησης με άλλους ανθρώπους.

  3. Πες ξεκάθαρα τι χρειάζεσαι από τη συζήτηση. Πολλές απογοητεύσεις γεννιούνται επειδή ο ένας άνθρωπος αναζητά να τον ακούσουν και ο άλλος αρχίζει να δίνει γρήγορες λύσεις. Πριν εξηγήσεις το πρόβλημα, μπορείς να πεις: «Δεν χρειάζομαι να το λύσεις· θέλω απλώς να με ακούσεις για λίγο», ή «Θα με βοηθούσε να μάθω τη γνώμη σου, γιατί βρίσκομαι ανάμεσα σε δύο επιλογές». Αυτή η απλή φράση βοηθά τον άλλον να σε στηρίξει με τον τρόπο που πραγματικά χρειάζεσαι.

  4. Ξεκίνα με ένα μικρό μέρος, αν νιώθεις ντροπή. Δεν έχεις καμία υποχρέωση να αποκαλύψεις προσωπικές λεπτομέρειες από την πρώτη προσπάθεια. Μπορείς να αρχίσεις με μια γενική ερώτηση ή να μιλήσεις για μια παρόμοια κατάσταση. Για παράδειγμα: «Τι θα έκανες αν ένιωθες πολύ αποθαρρυμένος στη δουλειά;» ή «Τον τελευταίο καιρό μου είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγω από μια ανησυχία». Παρατήρησε πώς ανταποκρίνεται ο άλλος. Αν νιώσεις ότι σε φροντίζει, ίσως αργότερα βρεις το θάρρος να μιλήσεις πιο βαθιά.

  5. Θυμήσου ότι μια συμβουλή δεν αποφασίζει για εσένα. Το να ακούς άλλες οπτικές μπορεί να είναι χρήσιμο, όμως η ζωή σου εξακολουθεί να είναι δική σου. Μια συμβουλή είναι μια πιθανότητα, όχι μια εντολή. Μπορείς να την ευχαριστήσεις, να τη σκεφτείς και να αποφασίσεις ότι δεν σου ταιριάζει. Μερικές φορές, άλλωστε, αυτό που βοηθά περισσότερο δεν είναι μια λαμπρή απάντηση, αλλά το να ακούσεις: «Καταλαβαίνω ότι αυτό σε πονάει» ή «Δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνος σου».



Το να αναζητάς στήριξη στους αγαπημένους σου μπορεί να είναι μια πολύ επουλωτική εμπειρία. Απαιτεί θάρρος, ναι, αλλά ενισχύει και την εμπιστοσύνη στον δεσμό. Όταν επιτρέπεις στους άλλους να σε δουν σε μια δύσκολη στιγμή, τους δίνεις την ευκαιρία να σε αγαπήσουν με έναν πιο αληθινό τρόπο.



Το να ζητάς βοήθεια δεν είναι σημάδι αποτυχίας. Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης, ειλικρίνειας και προσωπικής φροντίδας.



Η ζωή φέρνει εμπόδια, απώλειες, απρόσμενες αλλαγές και μέρες στις οποίες μοιάζει δύσκολο να διακρίνεις μια διέξοδο. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα έχουν χαθεί. Μερικές φορές το επόμενο βήμα δεν είναι να λύσεις τα πάντα, αλλά να μοιραστείς λίγο από αυτό που σου συμβαίνει. 🌱



Το να συνδέεσαι με τους άλλους, να μιλάς για τις εμπειρίες σου και να επιτρέπεις σε κάποιον να σε συνοδεύσει μπορεί να σε βοηθήσει να περάσεις μέσα από σύνθετες καταστάσεις. Συγγενείς, φίλοι, ο σύντροφός σου και άνθρωποι από την κοινότητά σου μπορούν να γίνουν ένα πολύτιμο δίκτυο. Ακόμη και μια σύντομη συζήτηση με έναν καλοσυνάτο άνθρωπο μπορεί να σου θυμίσει ότι εξακολουθείς να έχεις μια θέση στον κόσμο.



Γιατί είναι τόσο δύσκολο να ζητήσεις συναισθηματική υποστήριξη



Είναι φυσιολογικό να νιώθεις κατακλυσμένος μπροστά σε μια πρόκληση και να μη γνωρίζεις πώς να δράσεις ή σε ποιον να απευθυνθείς. Συχνά, το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη ανθρώπων γύρω μας, αλλά οι ιδέες που έχουμε μάθει σχετικά με το να ζητάμε βοήθεια.



Ίσως μεγάλωσες ακούγοντας ότι έπρεπε να «είσαι δυνατός», να μην κλαις, να μην ανησυχείς κανέναν ή να λύνεις τα θέματά σου χωρίς να ενοχλείς. Ίσως στο παρελθόν ανοιχτήκατε σε κάποιον και λάβατε μια ψυχρή απάντηση, κριτική ή αδιακρισία. Όταν συμβαίνει αυτό, είναι κατανοητό να δυσκολεύεσαι να εμπιστευτείς ξανά.



Επηρεάζει επίσης η ντροπή. Υπάρχουν προβλήματα που αγγίζουν ευαίσθητες περιοχές: οικονομικές δυσκολίες, συγκρούσεις στη σχέση, ένας χωρισμός, προσωπικά λάθη, οικογενειακά προβλήματα, ανασφάλεια, μοναξιά ή μια απόφαση που δεν ξέρεις πώς να πάρεις. Μπορεί να σκέφτεσαι ότι οι άλλοι έχουν τη ζωή τους τακτοποιημένη και ότι μόνο εσύ νιώθεις πως δεν αντέχεις άλλο. Όμως αυτή η σύγκριση συνήθως είναι παραπλανητική: σχεδόν όλοι κουβαλάμε κάτι που δεν δείχνουμε.



Μια άλλη συχνή ανησυχία είναι να λάβεις βοήθεια που δεν σου ταιριάζει. Ίσως φοβάσαι ότι θα σου πουν «δεν είναι και κάτι τόσο σοβαρό», ότι θα σε συγκρίνουν με κάποιον άλλο ή ότι θα θελήσουν να αποφασίσουν για εσένα. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να επιλέγεις σε ποιον θα απευθυνθείς και να ξεκαθαρίζεις τι χρειάζεσαι.



Αν βιώνεις έντονη δυσφορία, άγχος που παρεμβαίνει στην καθημερινή σου ζωή, επίμονη θλίψη, προβλήματα ύπνου, απομόνωση ή σκέψεις που σε φοβίζουν, συνιστάται επίσης να αναζητήσεις επαγγελματική καθοδήγηση. Ένας φίλος μπορεί να σε συνοδεύσει, αλλά δεν χρειάζεται να σηκώνει μόνος του μια κατάσταση που απαιτεί εξειδικευμένη φροντίδα. Το να ζητήσεις ψυχολογική ή ιατρική βοήθεια είναι ένας υπεύθυνος τρόπος να φροντίσεις τον εαυτό σου.



Τα συναισθηματικά προβλήματα είναι αληθινά και μπορούν να επηρεάσουν την ευεξία σου, τους δεσμούς σου, τη δουλειά σου και τη σωματική σου υγεία. Δεν χρειάζεται να περιμένεις να φτάσεις στα όριά σου για να ζητήσεις βοήθεια. Μερικές φορές, η συζήτηση με έναν επαγγελματία προσφέρει έναν εμπιστευτικό χώρο, χωρίς κριτική και εστιασμένο στις ανάγκες σου.



Η αναζήτηση υποστήριξης δεν σημαίνει ευθραυστότητα. Αντιθέτως: δείχνει εσωτερική δύναμη, επειδή αναγνωρίζεις τι συμβαίνει και επιλέγεις να αναζητήσεις δημιουργικές εναλλακτικές.



Η σημασία να έχεις φίλους και συγγενείς που σε στηρίζουν



Χρειαζόμαστε τους άλλους για να μη νιώθουμε μόνοι, όμως η αξία των δεσμών ξεπερνά κατά πολύ τη συντροφιά. Ένα υγιές συναισθηματικό δίκτυο μπορεί να σε βοηθήσει να βάλεις τα πράγματα σε προοπτική, να ρυθμίσεις έντονα συναισθήματα και να θυμηθείς τις ικανότητές σου όταν εσύ τις έχεις ξεχάσει.



Μια δυνατή φιλία δεν μετριέται μόνο από τα γέλια ή τα διασκεδαστικά σχέδια. Φαίνεται και στις άβολες στιγμές: όταν κάποιος σε ακούει χωρίς να σε βιάζει, σου λέει την αλήθεια με σεβασμό, σέβεται τα όριά σου ή σε συνοδεύει χωρίς να προσπαθεί να σε «διορθώσει».



Οι υγιείς οικογενειακές σχέσεις και ένας κατανοητικός σύντροφος μπορούν επίσης να αποτελέσουν σημαντικό στήριγμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους τα λες όλα ούτε ότι κάθε δεσμός είναι τέλειος. Οι άνθρωποι που σε αγαπούν μπορεί να κάνουν λάθη, και εσύ έχεις το δικαίωμα να αποφασίζεις ποια θέματα μοιράζεσαι και ποια προτιμάς να κρατήσεις για τον εαυτό σου.



Η δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης χρειάζεται χρόνο. Τρέφεται από μικρές κινήσεις: να ρωτάς πώς είναι ο άλλος, να τηρείς όσα υπόσχεσαι, να ευχαριστείς, να ζητάς συγγνώμη όταν χρειάζεται και να είσαι παρών χωρίς να περιμένεις μια κρίση. Αν θέλεις να ενισχύσεις τις συνδέσεις σου ή να γνωρίσεις νέους ανθρώπους, μπορεί να σε βοηθήσει να διαβάσεις 7 τρόποι να γνωρίσεις νέους φίλους και να ενισχύσεις τις παλιές φιλίες.



Δεν είμαστε άτρωτοι. Ένα μέρος της λύσης σε κάθε πρόβλημα γεννιέται μέσα σου: στις αποφάσεις σου, στις αξίες σου και στην ικανότητά σου να δράσεις. Όμως και η εξωτερική υποστήριξη μετράει. Μια αντικειμενική γνώμη, μια πρακτική συμβουλή ή μια ενθαρρυντική λέξη μπορούν να σου δώσουν διαύγεια όταν το μυαλό σου είναι κουρασμένο.



Κράτησε το μυαλό σου ανοιχτό σε άλλες οπτικές. Όχι για να τις ακολουθείς χωρίς σκέψη, αλλά για να ανακαλύψεις επιλογές που ίσως δεν είχες εξετάσει. Μερικές φορές μια φίλη σε βοηθά να δεις μια διέξοδο· άλλες φορές σου επιβεβαιώνει ότι ήδη γνώριζες τι χρειαζόταν να κάνεις.



Πώς να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα με πιο εποικοδομητική στάση



Το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα είναι να αποδεχτείς ότι υπάρχει. Η άρνησή του μπορεί να προσφέρει ανακούφιση για λίγο, αλλά συνήθως αυξάνει την ένταση με τον καιρό. Το να ονομάζεις αυτό που συμβαίνει σου επιτρέπει να δεις την κατάσταση με μεγαλύτερη καθαρότητα και να αρχίσεις να αποφασίζεις τι χρειάζεσαι.



Μια εποικοδομητική στάση δεν σημαίνει ότι πρέπει να αναγκάζεις τον εαυτό σου να είναι θετικός όλη την ώρα ούτε να προσποιείσαι ότι τίποτα δεν πονάει. Σημαίνει να αναρωτιέσαι: «Τι είναι υπό τον έλεγχό μου σήμερα;», «Ποιο είναι το μικρότερο βήμα που μπορώ να κάνω;» και «Με ποιον μπορώ να μιλήσω γι’ αυτό;».



Ανάλογα με το πρόβλημα, το να το μοιραστείς με κάποιον κοντινό σου μπορεί να είναι πολύ βοηθητικό. Αν πρόκειται για μια ανησυχία υγείας, το πιο συνετό είναι να απευθυνθείς σε έναν καταρτισμένο επαγγελματία και να μη βασιστείς μόνο σε πληροφορίες που βρήκες στο διαδίκτυο ή σε συμβουλές γνωστών. Οι αγαπημένοι σου μπορούν να σε συνοδεύσουν για να κλείσεις ένα ραντεβού, να σε ακούσουν ή να σε βοηθήσουν να οργανωθείς, αλλά η διάγνωση και η θεραπεία πρέπει να παραμένουν στα χέρια των επαγγελματιών.



Το ίδιο ισχύει και για σημαντικές συναισθηματικές δυσκολίες. Η ψυχοθεραπεία και, όταν ενδείκνυται, η ψυχιατρική φροντίδα μπορούν να προσφέρουν συγκεκριμένα εργαλεία. Δεν υπάρχει τίποτα ντροπιαστικό στο να χρειάζεσαι αυτή την υποστήριξη. Μάλιστα, το να τη ζητήσεις έγκαιρα μπορεί να αποτρέψει την επιδείνωση της δυσφορίας.



Για καθημερινά προβλήματα ή προσωπικές αποφάσεις, κάνε μια νοητή ανασκόπηση του περιβάλλοντός σου. Σκέψου συναδέλφους, φίλους, συγγενείς, τον σύντροφό σου ή κάποιον που έχει περάσει κάτι παρόμοιο. Μπορείς να στείλεις ένα απλό μήνυμα: «Έχεις λίγο χρόνο αυτή την εβδομάδα; Θα ήθελα να μιλήσω μαζί σου για κάτι που με ανησυχεί».



Οι περισσότεροι άνθρωποι που σε εκτιμούν θα θέλουν να σε βοηθήσουν μέσα στις δυνατότητές τους. Ωστόσο, είναι επίσης καλό να αποδεχτείς μια πραγματικότητα: δεν θα μπορούν όλοι να είναι διαθέσιμοι, να σε καταλάβουν ή να δεσμευτούν όπως ελπίζεις. Αυτό μπορεί να πονάει, αλλά δεν ακυρώνει την ανάγκη σου. Απλώς σε κατευθύνει να αναζητήσεις υποστήριξη αλλού.



Για αυτόν τον λόγο, αξίζει να φροντίζεις τους δεσμούς σου πριν τους χρειαστείς επειγόντως. Γίνε κι εσύ εκείνος ο άνθρωπος που ακούει, ρωτά και συνοδεύει. Οι δυνατές σχέσεις δεν εμφανίζονται από τη μια μέρα στην άλλη· χτίζονται με παρουσία και αμοιβαιότητα.



Τι να κάνεις όταν το πρόβλημα δεν έχει άμεση λύση



Υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες δεν υπάρχει γρήγορη λύση. Μια σοβαρή ασθένεια, ένα πένθος, ένας χωρισμός, μια βαθιά οικογενειακή σύγκρουση ή μια απώλεια μπορούν να μας αφήσουν με την αίσθηση ότι τίποτα δεν αρκεί.



Σε αυτές τις στιγμές, ίσως ο στόχος δεν είναι να «διορθώσεις» το πρόβλημα, αλλά να μάθεις να το περνάς χωρίς να μείνεις απομονωμένος. Η συναισθηματική υποστήριξη δεν σβήνει τον πόνο, αλλά μπορεί να τον κάνει πιο υποφερτό. Το να καθίσει κάποιος μαζί σου, να σε συνοδεύσει σε ένα ραντεβού, να σου ετοιμάσει ένα γεύμα ή να σου στείλει μήνυμα για να δει πώς είσαι μπορεί να έχει τεράστια αξία.



Περιβάλλου, όσο είναι δυνατόν, από τρυφερούς, σεβαστικούς και σταθερούς ανθρώπους. Δεν χρειάζεσαι ανθρώπους που απαιτούν να γίνεις καλά γρήγορα ούτε ανθρώπους που χρησιμοποιούν την ευάλωτη στιγμή σου για να εκφράζουν απερίσκεπτα τη γνώμη τους. Χρειάζεσαι ειλικρινή παρουσία.



Είναι επίσης χρήσιμο να αποδεχτείς ότι θα υπάρχουν καλύτερες και πιο βαριές μέρες. Η επούλωση, η προσαρμογή σε μια απώλεια ή η ανάκτηση της συναισθηματικής ισορροπίας συνήθως δεν είναι μια γραμμική διαδικασία. Μπορεί να προχωρήσεις πολύ και μετά να νιώσεις ξανά λύπη. Αυτό δεν σημαίνει ότι πήγες πίσω· σημαίνει ότι βιώνεις κάτι ανθρώπινο.



Εκτός από το να αναζητάς θετικούς ανθρώπους, προσπάθησε να μιλάς στον εαυτό σου με την ίδια καλοσύνη που θα πρόσφερες σε έναν αγαπημένο άνθρωπο. Το να έχεις ελπίδα δεν σημαίνει ότι αρνείσαι το δύσκολο. Σημαίνει να επιτρέπεις στον εαυτό σου να πιστεύει ότι, ακόμη κι αν σήμερα δεν έχεις όλες τις απαντήσεις, θα μπορέσεις σταδιακά να βρεις τρόπους να στηριχθείς.



Αν θέλεις να καλλιεργήσεις μια πιο ελπιδοφόρα οπτική χωρίς να πέσεις στη παγίδα της εξαναγκασμένης αισιοδοξίας, ίσως σε ενδιαφέρει Οι 6 τρόποι με τους οποίους μπορείς να είσαι πιο θετικός και να προσελκύεις ανθρώπους.



Όταν δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη λύση, η προσφυγή στο κοντινό σου περιβάλλον μπορεί να σε βοηθήσει να συνεχίσεις βήμα βήμα. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις με όλα. Μερικές φορές, το να επιτρέπεις σε κάποιον να περπατά δίπλα σου είναι ήδη ένας τρόπος να προχωράς.



Πώς να μιλήσεις για ντροπιαστικές ή πολύ προσωπικές καταστάσεις



Υπάρχουν εμπειρίες που προκαλούν πολλή ντροπή και κάνουν ακόμη δυσκολότερο το να ζητήσεις υποστήριξη. Ίσως έκανες ένα λάθος, βρίσκεσαι σε μια συγκρουσιακή σχέση, περνάς μια οικονομική κρίση, νιώθεις απόρριψη ή βιώνεις κάτι που φοβάσαι ότι οι άλλοι δεν θα καταλάβουν.



Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προσεκτική επιλογή του κατάλληλου ανθρώπου είναι θεμελιώδης. Ο πιο κοντινός άνθρωπος δεν είναι πάντα και ο καταλληλότερος για όλα τα θέματα. Ίσως αγαπάς πολύ έναν συγγενή, αλλά γνωρίζεις ότι συνηθίζει να αντιδρά με κριτική. Ή ίσως μια φίλη δεν γνωρίζει όλες τις λεπτομέρειες της ζωής σου, όμως ξέρει να ακούει με πολύ πιο ήρεμο και σεβαστικό τρόπο.



Πριν μιλήσεις, μπορείς να θέσεις ένα ξεκάθαρο όριο: «Θέλω να σου πω κάτι, αλλά χρειάζομαι να μείνει μεταξύ μας» ή «Ντρέπομαι πολύ να το πω· σε παρακαλώ, προσπάθησε να με ακούσεις πριν μου πεις τη γνώμη σου». Αν ο άλλος αντιδράσει με κοροϊδία, πίεση ή έλλειψη σεβασμού, έχεις το δικαίωμα να σταματήσεις τη συζήτηση. Η προστασία της ιδιωτικότητάς σου είναι επίσης φροντίδα του εαυτού σου.



Η τεχνολογία μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα πρώτο βήμα. Σε ορισμένους ανθρώπους φαίνεται λιγότερο τρομακτικό να γράψουν ένα μήνυμα πριν μιλήσουν πρόσωπο με πρόσωπο: «Μπορούμε να συζητήσουμε; Υπάρχει κάτι προσωπικό που δυσκολεύομαι να πω». Αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να βάλεις τις λέξεις σου σε τάξη και να προετοιμάσεις τη στιγμή.



Ωστόσο, τα ανοιχτά κοινωνικά δίκτυα δεν είναι πάντα ο ασφαλέστερος χώρος για ευαίσθητα ζητήματα. Μια δημοσίευση μέσα από την αγωνία μπορεί να σε εκθέσει σε απρόσεκτες απόψεις ή σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν το πλαίσιο της ζωής σου. Αν χρησιμοποιείς ψηφιακά μέσα, δώσε προτεραιότητα στις ιδιωτικές συζητήσεις με κάποιον έμπιστο και απόφυγε να μοιραστείς λεπτομέρειες που αργότερα θα μπορούσαν να σε κάνουν να νιώσεις ευάλωτος.



Είναι επίσης σημαντικό να εξετάσεις αν η σχέση στην οποία θέλεις να στραφείς είναι πραγματικά ασφαλής. Αν κάποιος συνηθίζει να σε χειραγωγεί, να αποκαλύπτει μυστικά, να σε κάνει να νιώθεις ενοχές ή να χρησιμοποιεί τις αδυναμίες σου εναντίον σου, ίσως δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να σε συνοδεύσει. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να σε καθοδηγήσει αυτό το άρθρο: Πρέπει να απομακρυνθώ από κάποιον; 6 βήματα για να αποφύγεις τοξικούς ανθρώπους.



Το να μιλάς για όσα σε ντροπιάζουν μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά δεν χρειάζεται να το κάνεις απότομα ούτε με τον οποιονδήποτε. Επίλεξε προσεκτικά, μοιράσου μόνο όσα είσαι έτοιμος να μοιραστείς και αναζήτησε ένα περιβάλλον όπου τα συναισθήματά σου αντιμετωπίζονται με σεβασμό.



Αξίζεις υποστήριξη χωρίς να χρειάζεται να δικαιολογήσεις τον πόνο σου ή να αποδείξεις ότι είναι αρκετά σοβαρός. Αυτό το πρώτο βήμα μπορεί να σου κοστίσει, όμως μπορεί επίσης να ανοίξει μια σημαντική πόρτα: εκείνη του να νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος, ενώ ανακτάς την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.