Είναι προφανές ότι η ψυχολογική θεραπεία έχει σήμερα μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή από ό,τι πριν από μια δεκαετία. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να κυκλοφορούν πολλοί μύθοι που κάνουν ορισμένους ανθρώπους να διστάζουν, να αναβάλλουν ή ακόμη και να νιώθουν ντροπή να ζητήσουν βοήθεια.



Και αυτό είναι σημαντικό: το να πας σε θεραπεία δεν σημαίνει ότι αποτυγχάνεις. Σημαίνει ότι αναζητάς εργαλεία για να καταλάβεις καλύτερα τον εαυτό σου, να βάλεις σε τάξη όσα νιώθεις και να παίρνεις αποφάσεις με μεγαλύτερη καθαρότητα.



Εδώ θα βρεις έξι συχνούς μύθους γύρω από τη θεραπεία, μαζί με μια πιο ρεαλιστική και ανθρώπινη ματιά. Η ιδέα δεν είναι να σε πείσουμε με το ζόρι, αλλά να σε βοηθήσουμε να δεις αυτή την επιλογή με λιγότερο φόβο και περισσότερη πληροφόρηση. 🌿



Μύθος 1: Το να πας σε θεραπεία είναι σαν να πληρώνεις κάποιον για να σε ακούσει



Αυτός είναι ένας από τους πιο συχνούς μύθους. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι μια συνεδρία θεραπείας είναι απλώς να κάθονται να μιλούν ενώ κάποιος ακούει σιωπηλά.



Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ένας θεραπευτής δεν ακούει μόνο. Παρατηρεί επίσης μοτίβα, κάνει ερωτήσεις, σε βοηθά να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου και μπορεί να σε συνοδεύσει στο να βρεις νέους τρόπους να αντιμετωπίσεις όσα ζεις.



Το να μιλήσεις με έναν καταρτισμένο και αντικειμενικό επαγγελματία μπορεί να σου δώσει μια διαφορετική προοπτική. Μερικές φορές, όταν βρίσκεσαι μέσα στο πρόβλημα, όλα μοιάζουν μπερδεμένα. Η θεραπεία μπορεί να σε βοηθήσει να ξεχωρίσεις συναισθήματα, σκέψεις και γεγονότα.



Ίσως, για παράδειγμα, να πας λέγοντας: «Δεν ξέρω γιατί καταλήγω πάντα εξαντλημένη στις σχέσεις μου». Στη θεραπεία μπορεί να αρχίσεις να ανακαλύπτεις αν σου είναι δύσκολο να βάζεις όρια, αν επαναλαμβάνεις δεσμούς που σου κάνουν κακό ή αν κουβαλάς ευθύνες που δεν σου αναλογούν.



Μύθος 2: Στη θεραπεία πάνε μόνο οι άνθρωποι που είναι “τρελοί” ή πέρασαν κάτι ακραίο



Αυτή η ιδέα έχει κάνει πολύ κακό. Το να πας σε θεραπεία δεν είναι συνώνυμο του να είσαι “τρελός”, ούτε χρειάζεται να φτάσεις στον πάτο για να ζητήσεις βοήθεια.



Κάποιοι άνθρωποι ξεκινούν θεραπεία μετά από ένα τραύμα, μια απώλεια, έναν χωρισμό ή μια έντονη κρίση. Αλλά πολλοί άλλοι πηγαίνουν επειδή θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, να βελτιώσουν την αυτοεκτίμησή τους, να διαχειριστούν το στρες, να πάρουν σημαντικές αποφάσεις ή να περάσουν μια περίοδο αλλαγών.



Μπορείς επίσης να πας σε θεραπεία ακόμα κι αν «όλα φαίνονται καλά» απ’ έξω. Ίσως έχεις δουλειά, σύντροφο, φίλους και παρ’ όλα αυτά νιώθεις άγχος, κενό, ενοχή ή συναισθηματική εξάντληση. Κι αυτό αξίζει επίσης προσοχή.



Αν βρίσκεσαι σε μια στιγμή που νιώθεις ότι χρειάζεσαι να αλλάξεις πορεία, ίσως σε βοηθήσει επίσης να διαβάσεις 5 σαφή σημάδια ότι χρειάζεται να ξεκινήσεις από την αρχή στη ζωή σου.



Μύθος 3: Το να μιλάς με έναν φίλο ή συγγενή είναι καλύτερο από το να πας σε θεραπεία



Οι φίλοι και η οικογένεια μπορούν να αποτελέσουν ένα υπέροχο δίκτυο στήριξης. Μερικές φορές, μια ειλικρινής συζήτηση με κάποιον που σε αγαπά ανακουφίζει πάρα πολύ.



Όμως δεν επιτελούν τον ίδιο ρόλο με έναν θεραπευτή. Οι κοντινοί άνθρωποι συνήθως έχουν συναισθήματα, απόψεις και προσδοκίες για σένα. Μπορεί να σε συμβουλεύουν από αγάπη, ναι, αλλά και από τους φόβους τους, τις εμπειρίες τους ή τις δικές τους πληγές.



Ένας επαγγελματίας, αντίθετα, μπορεί να σου προσφέρει έναν πιο ουδέτερο χώρο. Δεν είναι εκεί για να σε κρίνει, να σε καλοπιάσει ή να σου πει αυτό που θέλει να ακούσει η οικογένεια. Είναι εκεί για να σε βοηθήσει να κατανοήσεις τι σου συμβαίνει και να σε συνοδεύσει στη διαδικασία σου.



Η θεραπεία δεν αντικαθιστά τους αγαπημένους σου ανθρώπους. Μάλλον, μπορεί να σε βοηθήσει να σχετίζεσαι καλύτερα μαζί τους, να επικοινωνείς με περισσότερη σαφήνεια και να αναγνωρίζεις τι χρειάζεσαι από κάθε σχέση.



Αν αυτό το θέμα αγγίζει τις προσωπικές σου σχέσεις, αυτό το άρθρο για συμβουλές για να αποφεύγεις τις συγκρούσεις και να βελτιώσεις τις σχέσεις σου μπορεί να σου δώσει πρακτικές ιδέες για την καθημερινότητα.



Μύθος 4: Η θεραπεία είναι για ψυχικά αδύναμους ανθρώπους



Το να ζητήσεις βοήθεια δεν σε κάνει αδύναμο. Αντίθετα: πολλές φορές απαιτεί θάρρος να αναγνωρίσεις ότι κάτι πονάει, ότι κάτι επαναλαμβάνεται ή ότι δεν μπορείς πια να τα αντέχεις όλα μόνος/μόνη.



Η συναισθηματική δύναμη δεν σημαίνει να αντέχεις χωρίς να νιώθεις. Ούτε να χαμογελάς ενώ μέσα σου διαλύεσαι. Η αληθινή δύναμη αρχίζει όταν μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου με ειλικρίνεια.



Το να πας σε θεραπεία μπορεί να είναι μια βαθιά πράξη αυτογνωσίας. Σου επιτρέπει να εντοπίσεις ανάγκες, να επανεξετάσεις πεποιθήσεις, να καταλάβεις τις αντιδράσεις σου και να μάθεις πόρους για να φροντίζεις καλύτερα τον εαυτό σου.



Επιπλέον, το να ζητήσεις βοήθεια έγκαιρα μπορεί να αποτρέψει τη συσσώρευση ορισμένων δυσκολιών. Δεν χρειάζεται να περιμένεις να φτάσεις στα όρια για να κάνεις κάτι για σένα.



Αν σου είναι δύσκολο να δώσεις στον εαυτό σου άδεια να φροντιστεί, ίσως σε βοηθήσει να εμβαθύνεις στο πώς να χτίσεις την αυτοαγάπη χωρίς ενοχές και ντροπή.



Μύθος 5: Η θεραπεία είναι υπερβολικά ακριβή για να πας



Είναι αλήθεια ότι η θεραπεία μπορεί να έχει σημαντικό κόστος, και δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια πρόσβαση. Το να το αρνηθούμε θα ήταν μη ρεαλιστικό.



Όμως υπάρχουν και περισσότερες εναλλακτικές απ’ όσες πολλές φορές γνωρίζουμε. Σε ορισμένα μέρη υπάρχουν κοινοτικά κέντρα, πανεπιστήμια με εποπτευόμενη εξυπηρέτηση, δημόσιες υπηρεσίες, ιδρύματα, προγράμματα ψυχικής υγείας, διαδικτυακή θεραπεία ή επαγγελματίες με προσαρμοσμένες αμοιβές.



Αν έχεις ιατρική ασφάλιση, ίσως να καλύπτεται μέρος του κόστους ή να υπάρχουν χαμηλότερες συμμετοχές. Αν δεν έχεις, μπορείς πάλι να ψάξεις προσιτές επιλογές στην περιοχή σου.



Μια καλή ιδέα είναι να γράψεις μια λίστα με πιθανότητες:




  • να συμβουλευτείς κοντινά κέντρα ψυχικής υγείας·

  • να ρωτήσεις για ψυχολογική υποστήριξη σε πανεπιστήμια·

  • να αναζητήσεις θεραπευτές που προσφέρουν διαδικτυακή συνεδρία·

  • να μάθεις αν υπάρχουν δωρεάν ή χαμηλού κόστους προγράμματα·

  • να ρωτήσεις με σαφήνεια για τις αμοιβές πριν ξεκινήσεις.



Δεν είναι πάντα η πρώτη επιλογή η ιδανική, αλλά η αναζήτηση πληροφοριών μπορεί να ανοίξει δρόμους που πριν δεν έβλεπες.



Μύθος 6: Η θεραπεία είναι μόνο για ορισμένους ανθρώπους ή κοινωνικές ομάδες



Για πολύ καιρό, τα μέσα ενημέρωσης έδειχναν μια πολύ περιορισμένη εικόνα της θεραπείας: κομψά γραφεία, ασθενείς συγκεκριμένου οικονομικού επιπέδου και θεραπευτές με ένα πολύ παρόμοιο προφίλ μεταξύ τους.



Όμως η συναισθηματική υγεία δεν ανήκει σε μία μόνο ομάδα. Η θεραπεία είναι για κάθε άνθρωπο που χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη, ανεξάρτητα από την εθνοτική, πολιτισμική ή φυλετική του καταγωγή, την ηλικία, το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τη θρησκεία ή την οικονομική του κατάσταση.



Υπάρχουν επίσης θεραπευτές με διαφορετικές προσεγγίσεις, διαδρομές και πολιτισμικές ευαισθησίες. Το να βρεις κάποιον με τον οποίο νιώθεις ότι σε καταλαβαίνει μπορεί να πάρει χρόνο, και αυτό είναι εντάξει. Η θεραπευτική σύνδεση έχει σημασία.



Αν μια εμπειρία δεν σου φάνηκε άνετη, αυτό δεν σημαίνει ότι η θεραπεία «δεν κάνει». Μερικές φορές σημαίνει ότι χρειάζεσαι άλλον επαγγελματία, άλλη προσέγγιση ή διαφορετικό ρυθμό.



Πώς να ξέρεις αν η θεραπεία μπορεί να σε βοηθήσει



Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις πριν ξεκινήσεις. Στην πραγματικότητα, πολλοί άνθρωποι φτάνουν στη θεραπεία ακριβώς επειδή δεν ξέρουν από πού να αρχίσουν.



Μπορεί να είναι μια καλή επιλογή αν νιώθεις ότι επαναλαμβάνεις τα ίδια προβλήματα, αν σου είναι δύσκολο να κοιμηθείς λόγω ανησυχιών, αν σε επηρεάζει πολύ η γνώμη των άλλων, αν ζεις με συχνό άγχος ή αν δυσκολεύεσαι να βάλεις όρια.



Μπορεί επίσης να σε βοηθήσει αν περνάς έναν χωρισμό, ένα πένθος, μια επαγγελματική κρίση, μια οικογενειακή σύγκρουση ή μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας.



Όταν το άγχος γίνεται υπερβολικά βαρύ, μπορείς επίσης να συμπληρώσεις την αναζήτησή σου με πόρους όπως αποτελεσματικές συμβουλές για να νικήσεις το άγχος και τη νευρικότητα. Δεν αντικαθιστούν μια επαγγελματική διαδικασία, αλλά μπορούν να σου προσφέρουν μια πρώτη ανακούφιση.



Η θεραπεία ως χώρος προσωπικής ανάπτυξης



Από τη δική μου ματιά ως ψυχολόγου και αστρολόγου, πιστεύω ότι η θεραπεία μπορεί να είναι ένας πολύτιμος χώρος για να μεγαλώσεις, να θεραπευτείς και να κατανοήσεις καλύτερα τον εσωτερικό σου κόσμο.



Δεν χρειάζεται να είναι ένας ψυχρός ή τρομακτικός χώρος. Μπορεί να είναι ένα περιβάλλον όπου επιτρέπεις στον εαυτό σου να πει όσα σωπαίνει, να κλάψει όσα κρατά, να βάλει σε τάξη όσα πονάνε και να αναγνωρίσει όσα χρειάζεται.



Η θεραπεία δεν υπόσχεται μια τέλεια ζωή. Αλλά μπορεί να σε βοηθήσει να ζεις με περισσότερη συνείδηση, να φέρεσαι στον εαυτό σου με περισσότερο σεβασμό και να επιλέγεις με λιγότερο φόβο.



Αν σκέφτεσαι να ξεκινήσεις μια διαδικασία, αναζήτησε πληροφορίες, ρώτησε, σύγκρινε επιλογές και άκου πώς νιώθεις. Η συναισθηματική σου ευεξία αξίζει προσοχή, ακόμα και πριν όλα γίνουν επείγοντα.